Elif titreyen ellerini raflarda gezdirdi. Sırtında "Müzisyen Elif" yazan kalın bir cilde dokundu. Kitabı açtığı anda kendini binlerce kişinin adını haykırdığı devasa bir konser sahnesinde buldu. Spot ışıkları gözünü alıyordu. Evet, lisede müziği bırakmasaydı sahip olacağı hayat tam olarak buydu. Ama kulise geçtiğinde hissettiği şey büyük bir yalnızlıktı. Alkışlar dindiğinde etrafında güvenebileceği tek bir insan bile yoktu.
Yaşlı kütüphaneci bilgece gülümsedi ve önündeki bomboş, beyaz kapaklı bir defteri ona uzattı. "Doğru hayat diye bir şey yok Elif. Sadece yaşanacak hayatlar var. Pişmanlıklar sadece zihninin sana oynadığı bir oyundur. Önemli olan nerede olduğun değil, şu an elinde olan hayatı nasıl hissettiğindir." Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku
Elif derin bir nefes aldı. Mükemmel olmayı aramaktan vazgeçtiğinde içini büyük bir hafiflik kapladı. Kendi sıradan, eksik ama gerçek hayatını özlemişti. Elif titreyen ellerini raflarda gezdirdi
Kütüphaneci masasında oturan yaşlı kadın gülümseyerek ona baktı. "Hoş geldin Elif," dedi sesi rüzgar gibi fısıldayarak. "Buradaki her kitap senin başka bir versiyonun. Seçtiğin yolların seni nereye götüreceğini merak etmiyor muydun? Şimdi hepsini okuma ve hatta yaşama şansına sahipsin." Spot ışıkları gözünü alıyordu
Raflarda milyarlarca yeşil kapaklı kitap diziliydi. Her bir kitap Elif’in hayatında aldığı farklı bir kararı ve o kararın doğurduğu bambaşka bir yaşamı temsil ediyordu.
Yazılan bu hikayeyi yoksa üzerinde değişiklik yapmak istediğiniz noktalar var mı?
